Ponad 25 lat na własnej drodze

Od ponad 25 lat sama jestem na własnej świadomej drodze rozwoju. Poznawałam różne podejścia terapeutyczne, pracę z traumą, emocjami i ciałem, ustawienia rodzinne, jogę oraz wiele metod rozwoju osobistego.

Nie wszystkie poznane przeze mnie podejścia stały się częścią mojej pracy zawodowej. Każde jednak czegoś mnie nauczyło – również tego, jak różne są nasze historie i jak ważne jest indywidualne podejście do człowieka.

Własny proces nie oznacza dla mnie nieustannego dążenia do stania się „lepszą wersją siebie”. Widzę go raczej jako coraz głębsze poznawanie siebie i odzyskiwanie dostępu do własnych wewnętrznych zasobów.

Wierzę, że wielu rzeczy, których potrzebujemy – poczucia bezpieczeństwa, własnej wartości, sprawczości, miłości i akceptacji siebie – nie musimy szukać wyłącznie na zewnątrz. Możemy stopniowo budować i odnajdywać je również w sobie.

Od osobistej pasji do drogi zawodowej

Z czasem moja osobista pasja do poznawania człowieka stała się również drogą akademicką i zawodową.

W Polsce ukończyłam studia licencjackie z doradztwa psychospołecznego na Uniwersytecie Szczecińskim, a następnie studia magisterskie z pedagogiki.

Kolejnym ważnym etapem było ukończenie pięcioletnich jednolitych studiów magisterskich z psychologii ze specjalnością psychologia kliniczna w Wyższej Szkole Biznesu – National Louis University. Na tej samej uczelni ukończyłam również studia podyplomowe z psychotraumatologii.

Swoją wiedzę rozwijałam także poza Polską. Ukończyłam szkolenie terapeutyczne w Institute for the Study of Peak States w Kanadzie, obejmujące pracę z traumą oraz Peak States – Szczytowe Stany Świadomości.

W Wielkiej Brytanii ukończyłam również Counselling Level 3 oraz szkolenie z Pierwszej Pomocy Psychologicznej.

Ukończyłam także szkolenie nauczycielskie jogi oraz liczne dodatkowe szkolenia związane z pracą z człowiekiem, ciałem, emocjami i rozwojem osobistym.

Człowiek nie jest dla mnie problemem do naprawienia

To jedno z najważniejszych założeń mojej pracy.

Nie patrzę na człowieka jak na kogoś, kogo trzeba „naprawić”. Bardziej interesuje mnie to, co wydarzyło się w jego historii i co dzisiaj może utrudniać mu dostęp do spokoju, poczucia bezpieczeństwa, własnej wartości, sprawczości czy dobrej relacji ze sobą.

Trudne doświadczenia, trauma, utrwalone przekonania, relacje oraz reakcje emocjonalne i cielesne mogą sprawiać, że pewne zasoby stają się dla nas trudniej dostępne.

Dlatego moja praca nie koncentruje się wyłącznie na tym, co boli.

Równie ważne jest dla mnie odbudowywanie zasobów – poczucia bezpieczeństwa, własnej wartości, miłości i życzliwości do siebie, sprawczości, możliwości stawiania granic, większej swobody w relacjach oraz wewnętrznego spokoju.

Nie chodzi o osiągnięcie chwilowej euforii ani o stworzenie idealnej wersji siebie. Chodzi o możliwość doświadczenia większej wolności od tego, co wcześniej uruchamiało silne emocje i reakcje, oraz o odzyskiwanie kontaktu ze sobą.

Nadal jestem ciekawa

Pomimo wielu lat nauki, szkoleń i własnej pracy nadal pozostaję ciekawa człowieka i jego możliwości.

Im więcej poznaję, tym bardziej interesuje mnie nie to, jak daleko można „zajść” w rozwoju, ale jak głęboko możemy poznać siebie.

Nie szukam perfekcji. Bardziej interesuje mnie odkrywanie tego, co znajduje się pod lękiem, wcześniejszymi doświadczeniami, przekonaniami i historiami, które przez lata mogły określać sposób, w jaki postrzegamy siebie.

To pytanie nadal mi towarzyszy:

Kim jestem i jakie są moje możliwości ?

Ta pasja odkrywania zdrowej wersji siebie – obok wiedzy, wykształcenia i własnego doświadczenia – jest jednym z najważniejszych elementów, które wnoszę do swojej pracy z drugim człowiekiem.